به شك خود اعتنا نكند . ( مسأله 1179 ) : اگر بعد از ركوع يا سجود شك كند كه كارهاى واجب آن مانند ذكر وآرام بودن بدن را انجام داده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند . ( مسأله 1180 ) : اگر در حالي كه به سجده مىرود شك كند كه ركوع كرده يا نه ، يا شك كند كه بعد از ركوع ايستاده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند . ( مسأله 1181 ) : اگر در حال برخواستن شك كند كه سجده يا تشهد را بجا آورده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند . ( مسأله 1182 ) : كسى كه نشسته يا خوابيده نماز مىخواند ، اگر موقعى كه حمد يا تسبيحات مىخواند ، شك كند كه سجده يا تشهد را بجا آورده يا نه بايد به شك خود اعتنا نكند ، واگر پيش از آن كه مشغول حمد يا تسبيحات شود ، شك كند كه سجده يا تشهد را بجا آورده يا نه ، بايد بجا آورد . ( مسأله 1183 ) : اگر شك كند كه يكى از ركنهاى نماز را بجا آورده يا نه ، چنانچه مشغول كارى كه بعد از آنست نشده ، بايد آن را بجا آورد ، مثلا اگر پيش از خواندن تشهد شك كند كه دو سجده را بجا آورده يا نه ، بايد بجا آورد ، وچنانچه بعد يادش بيايد كه آن ركن را بجا آورده ، چون ركن زياد شده نمازش بنابر احتياط لازم باطل است . ( مسأله 1184 ) : اگر شك كند عملي را كه ركن نيست بجا آورده يا نه ، چنانچه مشغول كارى كه بعد از آنست نشده ، بايد آن را بجا آورد ، مثلا اگر پيش از خواندن سوره شك كند كه حمد را خوانده يا نه ، بايد حمد را بخواند واگر بعد از انجام آن يادش بيايد كه آن را بجا آورده ، چون ركن زياد نشده نمازش صحيح است . ( مسأله 1185 ) : اگر شك كند كه ركنى را بجا آورده يا نه مثلا مشغول ،